سيد حسن خواجه نقيب الاشراف بخاري ( نثارى )
15
مذكر احباب ( فارسى )
خوانده و بر تخت عزّت و دولت « « 36 » » كامران و كامياب نشسته است . « « 37 » » « قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ » « « 38 » » . از جناب خواجه مير محمّد خوارق عادات بسيار منقول است ، گويند : « « 39 » » روزى با حاكم « « 40 » » بخارا شكار مىكردهاند و جانور همراه نبوده ، حاكم گفته كه شما صيدى ننمودهايد « « 41 » » . ايشان به غيرت رفته ، گفتهاند كه خيال مىكنيد كه بىجانور صيد نمىتوان كرد ؟ چون طبل بازنواختهاند يك مرغ آبى صحيح در پيش ايشان افتاده . لمؤلّفه هرگه كه طبل باز تو آواز مىكند * مرغِ دلم به سوى تو پرواز مىكند حضرت خواجه « « 42 » » آن مرغ را گرفتهاند « « 43 » » و باز پرانيدهاند . و خان صاحبقران در فضايل صاحب وقوف « « 44 » » بودند و به شعر شعرا مىپرداخته ، و فضلا را همصحبت خود مىساخته ، و اشعار نيكو دارند . و تاريخ وفات حضرت شيخ نجم الدّين كبرى - قدّس الله سرّه - را خوب فرمودهاند : نظم اينك تاريخند ورسه شهدا * ينه پر الف پير لابولورادا و اين تويوغ 15 را پسنديده گفته : « « 45 » » نظم سعدا يچيد اولتور ورلار يا بولار * يا بوزينك منيكان اتى يا بولار يا بولار نينك ايلكيدين ايل تنيمادى * يا بولار بولسون بوبرذا يا بولار و اين نوع شعر در اشعار عربى نيز مىباشد . چنانچه يكى از مشايخ فرمودهاند : رباعى فى زاوية الهجر انيسى عودى * و المهجة فوق نار قلبى عودى « « 46 » » مانلت « « 47 » » مقاصدى و لا موعودى * يا عافيتى عجزت عودى عودى
--> ( 36 ) . P , K « و دولت » ندارد ( 37 ) . P نشستهاند ( 38 ) . آل عمران ( 3 ) 26 ( 39 ) . P , K « گويند » ندارد ( 40 ) . P روزى حاكم ، K روزى به حاكم ( 41 ) . P ننموده ( 42 ) . K , P « حضرت خواجه » ندارد ( 43 ) . K , P گرفته ( 44 ) . P با وقوف ( 45 ) . P گفتهاند ( 46 ) . P تويوغ فى ذاريته البحرانى عوزى + و المهجة فوت تار قلبى عودى ( 47 ) . P نالت